Saturday, April 16, 2016
Do what you love, u know.
I have always wanted to see this one but have never really got a chance to see it yet. Well, I finally did and loved it as I knew I would. Fell in love with the characters, deeply rooting for them.
Can't believe I almost missed it!
:: My Rose is just a common rose?
But she told me she is completely only one of her kind in the whole universe.
:: But she's not a common rose. She's YOUR rose! It's the time that you devoted to her
that makes your rose so important.
It is only with the heart that one can see rightly; what is essential is invisible to the eyes.
The shame of it was that they loved each other. But they were both too young to know how to love.
Monday, March 7, 2016
For The Love Of W
I have fallen for you since day one that we met.
You had me at hello!
It would be a lie if I say that I want to be around you
because I want to be with you.
ALL OF ME Loves ALL OF YOU!!
Sunday, October 18, 2015
Saturday, October 10, 2015
Ain't No Mountain High Enough
Ain't no valley low, ain't no river wide enough baby
If you need me call me no matter where you are,
No matter how far; don't worry baby
Just call my name; I'll be there in a hurry
You don't have to worry,
Ain't no valley low enough,
Ain't no river wide enough
To keep me from getting to you babe
I told you you could always count on me darling
From that day on, I made a vow,
I'll be there when you want me,
Some way, some how
My love is alive
Way down in my heart
Although we are miles apart
If you ever need a helping hand,
I'll be there on the double
Just as fast as I can
Ain't No Mountain High Enough
Sunday, October 4, 2015
Holding On & Letting Go
Sunday, September 27, 2015
"Loving can hurt
Loving can hurt sometimes
But it's the only thing that I know
When it gets hard
You know it can get hard sometimes
It is the only thing that makes us feel alive
We keep this love in a photograph
We made these memories for ourselves
Where our eyes are never closing
Hearts are never broken
Times forever frozen still"
Sunday, April 22, 2012
เราไม่เคยรู้มาก่อน
ใช้ง่าย
ให้ช่วยอะไรก็ช่วย คนรู้จักกันธรรมดานั้น กว่าจะไหว้วานอะไรสักอย่าง
ช่างยากเย็นแสนเข็ญ
แต่คนที่เขามีใจให้กับนั้นจะตรงกับข้ามเลยทีเดียวใช้อะไรก็ทำ
บอกให้ช่วยอะไรก็ช่วย บางทีไม่ได้เรียกให้ช่วยก็จะมาช่วย
หรือบางทีไม่ได้อยากจะให้มาช่วยเลยก็จะมา ห้ามก็ไม่ฟัง
จะหนักหรือลำบากแค่ไหนก็ไม่บ่นชัดเจนออกอย่างนี้
ก็ไม่มีทางเป็นอย่างอื่นไปได้แล้วล่ะ
ห่วงใยมากเกินเพื่อน
ถ้าเป็นแค่เพื่อนกันธรรมดาก็ไม่มีใครจะมาห่วงใยอะไรกันมากมาย
แต่ถ้าเขาคิดมากเกินเพื่อน ก็เป็นธรรมดาที่เขาจะมาสนใจเอาใจใส่ดูแลคุณ
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความเป็นอยู่ การงาน การเรียน หรือสุขภาพ
คนเรานั้นถ้าไม่มีอะไรน่าสนใจจะคุย เขาก็มักไม่คุยกลับ
เพราะคิดว่าถ้าอยากคุยก็ค่อยมาคุยกับวันหลังก็ได้
แต่ผู้ชายที่กำลังมีความรักนั้นไม่ใช่ เพราะเขาต้องทำงานแข่งกับเวลา
ถ้าไม่รีบหาเรื่องมาพูดคุยก็ไม่ได้สนิทกันเสียที ดังนั้น
เมื่อพวกเขาสนใจใครก็มักพยายามหาเรื่องมาพูดคุยอยู่เสมอ
เพื่อให้เกิดความสนิทสนม ตอนแรก ๆ อาจหยิบเอาเรื่องที่มีสาระน่าสนใจมาคุย
แต่พอไปสักพัก เรื่องที่คุยก็เริ่มจะเป็นเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง แลไร้สาระ
ก็คุยไปเรื่อยเปื่อยอย่างงั้นแหละ เพราะไม่มีอะไรจะคุยแล้ว
แต่ขนาดหมดเรื่องคุย เขาก็ยังอยากจะมาคุยอีก
แบบนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขากำลังสนใจคุณอยู่
ถามเรื่องที่ลึกซึ้งและส่วนตัวมาก ๆ
Saturday, April 21, 2012
2. มื้อกลางวันกินสลัดผัก 1 จาน หรือส้มตำ 1 จาน (ไม่หวานนะคะ)
3. มื้อเย็นกินแอปเปิ้ล 1 ผล หรือแฮมนึ่ง 1 แผ่น
4. งดอาหารหลัง 6 โมงเย็น ถ้าหิวให้ดื่มน้ำมากๆ แทน
5. เต้นแอโรบิก 60 นาที 4 ครั้งต่อสัปดาห์
credited : http://www.ladytip.com/main/content/view/1306/75/
Friday, April 20, 2012
U
Friday, March 2, 2012
สักวันใจ...จะโบยบิน
ฉันโบยบินไม่ได้อีกด้วยเพราะกลัว
จะเจ็บตัวอีกครั้งเช่นคราก่อน
แม้หลบอยู่ใต้เงาไม้ไม่เปียกปอน
แต่ยังนอนหนาวกายไร้คนดูแล
หวังทุกครั้งหลังจากตื่นจากคืนนี้
ใจกายที่เจ็บปวดหายจากบาดแผล
แต่ตื่นมาทุกครั้งยังอ่อนแอ
ไม่กล้าแม้จะกางปีกเพื่อบินไป
มองตัวเองทุกครั้งหลังจากตื่น
ผิดหวังคนไห้สะอื้นไม่เอาไหน
หลบตาไม่กล้าเผชิญกับสิ่งใหม่
แล้วเมื่อไหร่ใจจะได้โบยปีกบิน.
เสียงคำรามของความเงียบ
เคยได้ยินไหม…เสียงคำรามของความเงียบ
มันบาดหู มันเย็นเฉียบ มันบาดเฉือน
ให้แสบหู ให้ปวดใจ กายกระเทือน
สาดอารมณ์ให้แปดเปื้อนด้วยจินตนาการ
นั่งคนเดียวในห้องกว้างที่ว่างเปล่า
เงียบและเหงาราวป่าช้าแห่งสังสาร
ในสมองมีแต่เรื่องราววันวานภ
าพที่ผ่านความเจ็บช้ำซ้ำซ้ำมา
กำแพงห้องคล้ายเป็นดั่งจอหนังใหญ่
ฉายภาพเดิมวนเวียนไปอยู่ต่อหน้า
สมองไม่รับรู้วันเวลา
ใจเปื้อนหยาดหยดน้ำตาอยู่ภายใน
ความเงียบคล้ายเพลงประกอบหนังเรื่องเก่า
ที่แสดงโดย “เรา” ยังจำได้
แต่ไร้เนื้อไร้ทำนองไร้หัวใจ
ย้ำเตือนให้จำวันที่เรามีกัน
วันที่ห้องยังมีเสียงคนหยอกล้อ
รอยยิ้มเสียงหัวเราะของคนร่วมฝัน
แต่ตอนนี้ไม่มีแล้วแวววานวัน
ไม่มี “เรา” เหมือนวันนั้นให้อุ่นใจ
เหลือแต่รอยประตูที่ถูกเธอปิด
กับความเงียบสนิทที่ถูกทิ้งไว้
ได้ยินเพียงเสียงตัวเองหายใจ
ไม่รู้เวลาผ่าน...ไปเท่าไหร่ ไม่รู้เลย
นี่คือเสียงก้องคำรามของความเงียบ
ที่เย็นเฉียบ เชือดเฉือน เกินอยู่เฉย
คือเสียงกรีดร่ำร้องของความคุ้นเคย
ที่ไม่เหลืออีกเลยแม้เสี้ยวเดียว.

























